Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dnia 1 stycznia 1863
prezydent Abraham Lincoln ogłosił, że niewolnicy z buntowniczych stanów
są wolnymi ludźmi.
W samej Luizjanie 350 000 niewolników stanęło przed wyborem:
pozostać w niewoli i czekać, aż wyzwoli ich Armia Unii…
…albo odzyskać wolność na własną rękę.
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ.
WYZWOLENIE
Właśnie tak. Dalej, zbieraj to.
Szybciej.
„Dziękujcie Panu, bo jest dobry.
Łaska Jego trwa na wieki”.
„Pan jest ze mną. Nie lękam się…
Cóż może uczynić mi człowiek?
Pan mnie wspomaga…
Popatrzę z góry na moich wrogów.
Pan jest ze mną.
Jest moją mocą…
i moją pieśnią.
Stał się moim Zbawcą”.
„Pan jest Bogiem.
Oświeci tych, którzy mu ufają”.
Jesteś ostatnią kroplą wody
w moich ustach.
Jesteś słońcem, które ogrzewa mnie co rano.
Nie.
Chodź, chłopcze. Idziemy.
Peter.
Trzymajcie się razem.
Już, chłopcze.
Nie dotykaj mnie. Sam pójdę.
- Co to ma być? - Chodź tu.
Idziemy stąd.
Tato!
Wracaj!
- Cholera, puść. - Pomocy!
No już.
Peter!
Wracaj do środka.
Cholerne zwierzę mnie ugryzło!
- Nie! - Tato.
- Dość tego. - Nie!
Kapitanie Lyons, proszę.
Pójdę sam.
Proszę, nie bijcie się.
- Peter! - Nie!
Chodź.
Jest w środku.
- Rozejść się. - Wracajcie do pracy.
No już, pracować dalej.
Powiedz generałowi Beallowi, że jeśli zabierze więcej mojego mienia,
zgłoszę się do samego Jeffersona Davisa.
Te podatki mnie zrujnują.
To mój najlepszy kowal.
Tato, wróć!
Trzymajcie się razem.
Tato!
- Scipion! - Wracaj tu.
- Tato! - Wracaj!
- Scipion! - Wrócę do was!
Tato!
- Tato! - Wrócę do was!
- Pilnuj swojego syna. - Tato!
Wracajcie do pracy!
Dalej. No już.
PROWIANT
Wychodzić!
Spuścić wzrok.
Mieliście spuścić wzrok. Spuścić. I nie podnosić.
Nie próżnować. Słyszycie?
- Ruchy! - Ruchy.
Zostaw go.
Mówiłem, że masz go zostawić.
Obracaj dalej.
Wydostań wszystko.
Dalej! Ruchy!
Szybko.
Spuść wzrok, chłopcze. No idź!
Żebym nie musiał krzyczeć.
Mamy zbiega!
No już.
Do roboty!
Biblia mówi: „Niewolnicy, bądźcie posłuszni waszym panom.
nie tylko dla oka, by ludziom się podobać, lecz jako niewolnicy Chrystusa,
którzy pełnią wolę Bożą.
Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska mnie pocieszają”.
Dobry piesek. Wywęsz go.
Co ty wyprawiasz?
Przestajesz, kiedy każę.
Zabierz go stąd.
Do środka! Wszyscy!
Ruchy, czarnuchu.
Idziemy.
Chcę widzieć pełne łopaty.
Ta kolej nie zbuduje się sama.
Co jest?
Taka duża małpa nie da rady tego dźwignąć? Co? Dalej, chłopcze.
Rusz się, chłopcze.
A ty co robisz, chłopcze?
Trzeba mu pomóc.
Głuchy jesteś?
Ja decyduję, kiedy trzeba komuś pomóc.
Dalej, wracać tam do pracy.
Twardy jesteś, co?
No już.
Skąd go wziąłeś?
Wstawaj, do diabła.
Nie. Spokój.
Dziękuję.
Widzisz tego czarnego?
Sprzedano go razem ze mną w Opelousas. Uciekł.
Chyba pracuje teraz dla Jima Fassela.
To tutaj najbardziej znany łowca ludzi. Ściga ich dzień i noc.
Wystarczy. Ściągnąć go.
Jadą ranni.
Dobra, już.
Do pielęgniarza z nim.
Zrobimy dla was miejsce.
Ten też.
O tutaj. Zakujcie go na podłodze.
Wezmą go medycy.
Jak cię zwą?
Tomas.
Masz rodzinę, Tomas?
Żonę?
Kogoś, o kim możesz myśleć?
Mamę?
Pamiętaj więc…
to tylko praca.
Robisz to samo, co zawsze. Pracujesz.
Bóg jest z nami.
Jak możesz tak mu mówić?
„Bóg jest z nami”.
Gdzie on jest?
I dlaczego cię nie uwolnił?
A może uwolnił?
Czyli nie jesteś w tym?
No to wstań.
Wstań. No już. Wstań.
Wstań i chwal swojego Boga za wszystko, co dla ciebie zrobił.
Co zrobił dla nas wszystkich.
Ty.
Bóg nie jest z tobą.
W ogóle go nie ma.
Wysyła tego głupca, żeby głosił nam jego słowo.
Że mamy być dobrymi niewolnikami.
Że mamy być posłuszni swoim panom.
Czy to właśnie mówi ci Bóg?
Bóg mówi wiele.
Nie wiem dlaczego…
Bóg pokazuje się jednym ludziom, a innym nie…
ale jeśli go nie znasz…
pomodlę się za ciebie.
Św. Mateusz mówi, że możecie przesunąć górę.
Ale wiara bez pracy jest martwa. Wiara! Można pracować i umrzeć dla swojego pana.
- Wiara to posłuszeństwo. - Na dół. Trzymajcie.
Opuśćcie to. Dobrze.
- Wiara. Przyznajcie Panu… - Dobra, dalej.
O tak. Do góry.
…przyznajcie Panu chwałę…
Z życiem. Dobrze.
Nie przeciążaj się. Czeka nas długi dzień.
Przerwa na wodę!
Ty nie.
List do Tymoteusza uczy nas:
„Niewolnicy, którzy jarzmo noszą, niech uważają panów swoich za godnych,
godnych wszelkiej czci”.
Ty. Woda.
List do Tymoteusza uczy nas:
„Niewolnicy, którzy jarzmo noszą, niech uważają panów swoich za godnych,
godnych wszelkiej czci”.
Godnych.
Uwaga!
Uwaga! Szybko!
Wracać do pracy.
„Bóg objawił mi swoją wolę.
Ustanawiam więc Proklamację 95”.
Co to ma znaczyć?
Lincoln uwolnił niewolników.
Co?
Lincoln uwolnił niewolników.
Chłopcze, przynieś nam parę kubków wody.
Zdesperowany ten Lincoln.
Według jednej gazety sprzed paru tygodni
niewolnicy ciągną zewsząd do Baton Rouge, odkąd Grant przejął tam kontrolę.
Dążą do wolności. Dla wszystkich.
Co ci jest?
Czarnuch dodał coś do gulaszu.
A cholerny chleb jest spleśniały!
Przeklęty sukinsynu, dodałeś mi coś do gulaszu?
Na co się gapicie? Wracać do roboty!
Co mi dodałeś do gulaszu?
Znowu będziesz mi się przypatrywał, chłopcze? Chodź no tu!
Oszalałeś przez ten upał, chłopcze?
To jeszcze dziecko.
Życie musi ci być niemiłe.
Co?
Do roboty.
Już!
DEZERTER
Ja jestem twoim Bogiem.
Chodzisz po Ziemi, bo ci pozwoliłem.
Jesteś teraz moim psem.
Może dasz mi trochę tego dobrego mięsa, które dajesz swojemu innemu psu.
Zabawny jesteś, mocarzu.
Zobaczysz.
Chodź. Szybko.
Idziemy!
Raz, dwa, trzy, cztery! Raz!
Rusz się.
- Raz, dwa, trzy, cztery! - Już po nim.
Nie.
Tęsknisz za rodziną?
Pies zna już twój zapach. Ja też.
Ruchy.
- Sam to słyszałem. - Do tyłu!
Niewolnicy są wolni.
Wolni?
Kto tak twierdzi?
Lincoln. Musimy dotrzeć do Baton Rouge. Tam jest armia Lincolna.
To prawda. Ja też to słyszałem.
Do góry! Już.
To gdzie jest Baton Rouge?
Pięć dni przez bagna.
Na bagnach można zginąć na wiele sposobów.
Tutaj też.
Jeśli ty idziesz, ja pójdę z tobą.
Hej. Zabierz to stąd.
Zabierz to stąd.
Do dołu.
Już!
Do środka z tym.
Trzeba było zasypać to wapnem, tchórze! Cały obóz śmierdzi, do cholery.
Nie ma mowy.
TCHÓRZ
Mamy idealnego czarnucha do tej roboty.
Dziękuję. Zawiśniesz, przeklęty dezerterze.
Trzymaj. Kop.
Zasyp to wapnem.
Niech cię szlag, czarnuchu.
Kto lamentuje nad wolą pana…
Zbieg!
Mamy zbiega!
Szybko!
Dezerter!
Biegną na bagna!
Mamy robotę.
Bagno. Tędy.
Tomas, chodź.
Chodź.
Won.
Dość!
Dokąd to?
Wiesz, dokąd idziesz,
- czy po prostu uciekasz? - Cholera.
Jeśli zabiorę cię do obozu, przemielą cię jak mięso,
ale jeśli powiesz mi, dokąd zmierzają twoi koledzy… to cię puszczę.
Nie warto cię ścigać.
- Bagna. - Bagna są wszędzie.
W którą stronę? Na północ? Na wschód?
Mieli pomysł, żeby dotrzeć do armii Lincolna.
Baton Rouge, południowy zachód.
Dobra, no to idź.
Idź.
No idź.
Pozdrów ode mnie Abe’a.
Patrz, szefie. Mamy zbiega.
Czarnucha z pomysłem najlepiej pogrzebać.
Rozdzielcie się.
Którędy?
Na bagna.
Szlak konny. Będzie szybciej.
Nie, zbyt niebezpiecznie.
Mam broń.
- Oni mają więcej. - Idę.
- Nie idź. - Nie jesteś moim panem.
Jest zbyt odważny. Pójdę z tobą.
Nie, musimy iść osobno.
Trudniej wytropić.
Porzucasz mnie?
Nigdy.
Idź przez bagna.
Za dźwiękiem dział Lincolna.
Idź.
Jedź szlakiem konnym.
…rozumiemy.
Pochylmy głowy…
W imię Ojca, i Syna,
i Ducha Świętego.
Pobłogosław nas, Boże.
To twoje dary
będziemy spożywać
dzięki twej hojności.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Zbieg!
Pobiegł tam, w stronę bagien.
Nie wypuszczają go.
Sprytny sukinsyn.
Chyba poszedł przez to bagno.
Mamo, wszystko w porządku?
Widziałam tatę.
Myślisz, że żyje?
Wiem, że żyje.
A jeśli nie wróci?
Wasz tata wróci.
Nie przestawajcie w to wierzyć.
Tata wróci.
Nie przestawajcie w to wierzyć.
Tata przeżył rzeczy, których większość ludzi nie przeżywa.
Kiedy tu przybyliśmy, nalegali, żebyśmy się zmienili.
Zmienili nasze imiona,
nasz język.
Próbowali nawet zmienić to, kim jesteśmy.
Tata nauczył nas, jak to przetrwać.
Teraz nasza kolej, żeby zrobić to samo dla niego.
Przetrwać.
Przetrwać to razem.
Przetrwać.
Chodźcie tu.
Tato!
Dobrze wiedział, gdzie go dźgnąć.
Nie ma szans, żeby mu uciekł.
Otwórzcie go.
Pusto.
O tak. Patrz na to.
Chłopak załatwił aligatora.
Skąd jakiś ciemny czarnuch ma taką wiedzę?
To ty jesteś ciemny, że tak myślisz.
Mój ojciec usuwał łupiny z kukurydzy.
Moja matka umarła, kiedy byłem mały, więc…
obowiązek wychowania mnie spadł na naszą czarną służącą.
Opiekowała się mną.
Karmiła mnie. Myła. Uczyła mnie różnych rzeczy.
Była moją przyjaciółką.
Pewnego wieczoru…
spytałem ojca, czy może zjeść z nami kolację.
Popatrzył na mnie dziwnie i spytał, co potem.
Odpowiedziałem, że razem zjemy. On na to, co potem.
Nie wiedziałem. Byłem tylko dzieckiem. Ale on wiedział.
Powiedział…
„Najpierw zjedzą nasze jedzenie,
potem zabiorą naszą pracę, a potem ukradną naszą ziemię.
Jeśli damy czarnuchom choćby okruch, przejmą cały ten cholerny kraj”.
Tak się zawstydziłem, że…
przyznałem, że przemycałem jej jedzenie, kiedy była głodna.
Całkowicie ucichł.
Wezwał ją do jadalni, podniósł nóż i…
dźgnął ją na miejscu.
Zostawił ją na polu, żeby gniła.
Umierała trzy dni.
Jej ostatnie słowo brzmiało: „Dlaczego?”.
Wsiadłem do pociągu do St. Louis, dotarłem do Mississippi
i poszedłem na te bagna.
Wiecie, co zobaczyłem?
Czarnuchów, takich samych jak ona…
którzy uciekają, chowają się, walczą o przetrwanie.
Ludzie mają ich za ciemnych, ale bynajmniej tacy nie są.
Co gorsza, zwykle są wytrwali.
Jeden się uwolni…
potem drugi, potem trzeci, potem czwarty, potem piąty.
I pewnego dnia mogą się nam odpłacić.
Wyobrażacie sobie?
Pan jest moim zbawieniem.
Pan jest zbawieniem.
Peter.
Nie będę się lękał wroga.
Pewnie już nie żyje.
Znajdźcie go.
Panie Hurley?
Wszystko dobrze, proszę pana?
Pojutrze rano
przyjedzie tu od strony Atchafalayi pan Fabian z Simmesport.
Tak jest.
Poczekasz za stodołą i z nim odjedziesz.
- Słucham? - Kapitan Lyons cię sprzedał.
Jakiś problem?
Rozdrażniłam czymś kapitana?
Nic mi o tym nie wiadomo.
Betsy bardzo urosła, prawda?
Jest prawie tak wysoka jak ty.
Betsy.
W takim razie moje dzieci i ja chętnie będziemy służyć panu Fabianowi.
Dzieci nie jadą.
Słucham?
Pan Fabian ma dla ciebie nowego męża,
skoro twojego wysłano na wojnę.
Popatrz na mnie.
Wszystko jasne?
Bardzo pana proszę.
Spytałem, czy wszystko jasne.
Tak jest.
To dobrze.
A teraz wracaj do pracy.
Mamo?
Scipion.
Idź do środka.
Naprowadziłeś na mnie psy.
Nic nie zrobiłem.
Zastrzelę cię.
Nie.
Słuchaj.
Cebula. Wetrzyj ją.
Psy cię nie wyczują. Weź ją.
Patrz.
Oszalałeś.
Do diabła z tobą.
Coś tam jest.
Suka złapała trop.
Złaź, chłopcze!
Złaź stamtąd, do cholery!
- Cofnij się. - Nie celuj we mnie.
- Cofnij się! - Złaź!
Nie należę do was!
Nie wracam!
Nie jestem niewolnikiem.
Jestem człowiekiem.
Jestem człowiekiem!
Jestem człowiekiem! Jestem…
Chodź tu.
Gdzie twój kolega?
Koniec uciekania.
Gdzie twój kolega?
Zabierzcie to do obozu.
Chodźcie.
Odsyłają cię?
Dokąd?
Do Atchafalayi.
Mamo, nie możesz.
Pan mnie sprzedał.
Musimy uciec.
Hej. Wiesz, co dzieje się ze zbiegami?
Nic nie możemy zrobić.
Odsyłają cię, mamo.
- Nie możemy nic zrobić. - Wiem, Betsy.
Tak.
Powiedziałam, że nic nie zrobię? Co?
Nie.
- To przestań pleść, do cholery. - Przepraszam, mamo.
Po pracy spotkamy się przy stodole.
Nie spóźnij się.
Tempo.
- Nie przestawać. - Tak jest.
Powoli.
Uwaga na boki! Nic nie zostawiać.
Nie zostawiaj tyle. Zmieści się więcej.
Dalej!
Spokojnie.
Macie skończyć przed zachodem słońca, do cholery.
Musimy trzymać się razem.
Nie ma innego sposobu?
To jedyny sposób. Dobrze.
Zrób to… Teraz!
Chodź.
Przyniosę ci wodę. Wodę.
Chcę ci przynieść wodę.
Bóg cię kocha.
Nie ruszaj się.
Nie strzelaj.
Mam cię, chłopcze.
Wyciągnij nóż zza pasa.
Dobrze. Proszę.
- Już! - Dobrze.
O tam.
Nie strzelaj.
- Żyje? - To tylko dziecko.
Pytałem, czy żyje!
Tak. Jest w złym stanie.
To ją zostaw.
- Przyniosę jej wody… - Masz ją zostawić!
Nie.
A teraz wstawaj. Umarła.
Wstawaj!
Właśnie tak.
A teraz idź…
Jebany czarnuch!
Walczyłeś…
Walczyłeś z tym aligatorem.
Walczyłeś z tym aligatorem i przeżyłeś.
Jesteś najgorszy.
Najgorszy.
Masz rodzinę.
Mój szef ci pomoże. Proszę…
To był on. Pobiegł w stronę pola…
Lincoln.
Leżeć.
Masz swoje mięso.
Proś.
Proś, psie.
Proś.
Proś!
Proś.
Mówiłem, że jestem twoim Bogiem.
Nie jesteś moim Bogiem.
Kapitan Andre Cailloux. Pierwsza Gwardia Ojczysta Luizjany.
- Jesteście od Lincolna? - Tak.
- Daj mu wody. - Tak jest.
Woda.
Jesteś sam?
Zabierzecie mnie do mojej rodziny?
- Pomóżcie mu. - Tak jest.
Dajcie mu buty. Jego buty!
Chodź.
Kto to jest, tato?
Boskie aniołki.
Co tu robią?
Wskazują nam drogę.
Myślałam, że nie przeżyjesz przez tą zakażoną nogę.
Gdzie jestem?
W Baton Rouge.
Muszę dotrzeć do mojej rodziny.
Musisz odpoczywać.
Imię?
Peter.
Wiek?
Nie wiem.
Wybierz coś.
Niech pan wybierze.
Czterdzieści osiem.
Znałeś swoich rodziców?
Tak.
Skąd pochodzą?
Z Haiti.
Haiti. Tam się urodziłeś?
Tak.
Były właściciel?
Lyons. Kapitan John Lyons.
Plantator bawełny. Rzeka Atchafalaya.
Atchafalaya. Stamtąd uciekłeś?
Nie. Przyszli żołnierze i zabrali mnie do Clinton. Uciekłem stamtąd.
Clinton.
Rozumiem.
Widziałeś tam kolej?
Wagony z ciężkimi działami?
Tak. Budowałem tory.
Nie jestem wolny?
Zachowaj spokój.
Oficjalnie jesteś tu kontrabandą.
Zrabowanym mieniem.
Muszę dostać się do rodziny.
- Dodienne, Betsy, Scipiona… - Nie.
- …Laurette. - Nie.
- Proszę zapisać ich imiona. - To nie tak.
Proszę je zapisać. Lincoln mówi, że jestem wolny.
Czyżby? To dobrze.
Kiedy go zobaczysz, pozdrów go ode mnie.
W tej chwili jesteś w obozie wojskowym w czasie wojny.
Rozumiesz?
Każdy, kto tu uciekł, ma wybór.
Będziesz pracował na farmie
- zarządzanej… - Nie będę.
- …tymi przepisami… - Nie będę.
…albo wstąpisz do wojska.
Pomóż nam pokonać tych przeklętych diabłów, dobry człowieku,
a nie tylko odzyskasz swoją rodzinę.
Pomożesz ją wyzwolić.
Na pewno twój przyjaciel Lincoln będzie z ciebie dumny…
panie Peterze.
Zaprowadź go do Gwardii Ojczystej. Możesz odejść, żołnierzu.
Następny.
Gordon! Proszę.
Gordon, przyjacielu.
Dobrze cię widzieć.
- Ciebie też. Jak się masz? - Udało się nam.
Tak, to prawda.
John?
Jemu się nie udało.
Przyjdę do ciebie.
Dziękuję.
Pluton baczność!
Pluton spocznij.
Nowi rekruci, patrzeć do przodu. Stanąć na odległość ramienia od siebie.
Ruszajcie.
Witaj, bracie.
Tam odbierzesz mundur.
Bonsoir, Peter.
Bonsoir. Pozwolą nam walczyć.
Mogą nie mieć wyboru.
Bądź gotów.
Tu jest.
Z moją nogą wszystko w porządku. Nie utniecie jej.
O nie, nie jesteśmy lekarzami, proszę pana.
Nie. Powiadomiono nas o pańskim stanie.
Jeśli nie ma pan nic przeciwko, zastanawialiśmy się,
czy nie poszedłby pan z nami na chwilę.
Spokojnie. To dobrzy ludzie.
Mundur będzie na ciebie czekał, dobrze? Idź.
- Proszę tędy. - Dziękuję, siostro.
Dobrze.
To jest aparat.
Co robi?
No cóż…
Robi…
czyjąś podobiznę.
Peter, dopilnujemy, żeby każdy na świecie
wiedział, jak wygląda niewolnictwo.
Dobrze?
Obróć się, proszę, plecami do…
Nie dotykaj mnie.
Przepraszam.
Obróć się, proszę, plecami do aparatu.
I jeszcze
wyciągnij może ramię…
Połóż rękę na biodrze w ten sposób.
I obróć głowę.
Jeszcze trochę.
Tak ci wygodnie?
Dziękuję.
Jesteś wolny od urodzenia?
Tak. Trochę nas jest w tej kompanii.
- Pozwolono ci czytać i pisać? - Pozwolono mi na wiele rzeczy.
Jeśli ktoś musi ci na coś pozwalać, to nie prawdziwa wolność, co?
Nie.
Panie generale?
Meldują się kapitan Cailloux i szeregowy Peter.
Wiemy, że Konfederaci mają tu wszędzie ciężkie działa.
Umieszczają też chyba nowe wzdłuż rzeki,
na południe od Port Hudson.
Jeśli nie otworzymy tego łuku wzdłuż Missisipi,
Południe nigdy nie będzie nasze.
Czy to ten murzyn uciekł z Clinton?
Tak jest.
Co tam robiliście?
Budowaliśmy kolej.
Co widziałeś?
Możesz mówić.
Działa.
Działa?
Takie?
Nie, nie takie.
Duże działa.
Widziałeś oddziały?
Wielu żołnierzy.
Musimy przejąć Port Hudson, zanim dotrą tam te posiłki.
Mogę coś powiedzieć?
Konfederaci mocno się tam okopali.
Jest tylko jedna droga.
To pole śmierci.
Wiem, co to jest.
Ale ktoś musi poprowadzić atak.
Jak ty, do cholery, przeżyłeś tyle dni na bagnach?
Znam bagna.
Tak, ale… to nie znaczy, że umiesz walczyć.
W pewnych kręgach toczą się dyskusje na temat murzynów…
Wolicie walczyć czy uciekać?
Wiesz, co tu widzę?
Nieposłuszeństwo.
Możecie odejść.
Chodź już.
Chodź. To nie jest dobra chwila.
Walczyłem z nimi.
A oni mnie bili.
Biczowali mnie.
Związywali mnie.
Sprzedawali mnie.
Wrzucali mnie do studni.
Wyciągali mnie i znowu bili.
Znowu z nimi walczyłem.
Cięli mnie.
Przypalali mnie. Moją szyję. Moje stopy.
Łamali moje kości…
więcej razy niż mogę zliczyć,
ale nigdy…
nigdy mnie nie złamali.
Sprawdzimy ten duch walki.
Kapitanie,
twoi ludzie atakują o świcie.
Możecie odejść.
Wiesz, kiedyś biegałem po Nowym Orleanie,
mając się za najczarniejszego w Ameryce.
Chyba mnie przebiłeś.
Jutro na polu bitwy będziesz przy mnie.
- Ty pierwszy. - Dobra.
Lewa, lewa, lewa, prawa, lewa.
Stać!
Wszyscy tu uciekliśmy.
Ale od teraz koniec uciekania.
Jankesi i Konfederaci walczą o pieniądze i władzę.
My walczymy o coś więcej.
Walczymy o wolność.
Nie żeby udowodnić coś generałom.
O wolność!
Wolność dla was!
Wolność dla kompana obok.
Wolność dla ludzi na polach!
Nie będziemy prosić o wolność!
Nie będziemy czekać, aż nam ją dadzą!
Weźmiemy tę wolność!
Gwardio Ojczysta!
Naprzód marsz!
Lewa, lewa, lewa, prawa, lewa.
Gwardio Ojczysta!
Walczyć!
Rozejść się!
Stać! Zatrzymać się!
Do okopów!
Bierzcie tę kulę i do działa z nią!
Ognia!
Stanąć w szeregu!
Nie!
Dalej!
Mamo!
Zachować szyk!
Gotowi! Cel! Pal!
Gotowi! Cel! Pa…
Kapitanie!
Zachować szyk!
Mamo!
Spokojnie.
- Spisałeś się dobrze. - Mamo!
Idź do mamy.
Idź do niej.
Naprzód!
Gordon!
Peter, dostałem!
Będzie dobrze. Przeszła na wylot.
- Wstawaj! - Trafili mnie.
- Trafili mnie! - Nie zginęliśmy!
Za dużo ich.
Nie możemy tu zostać.
Musimy dojść do tych dział. Musimy walczyć!
Musimy dojść do tych dział!
Idźcie do dział!
Zostawcie mnie.
Kapitanie Lyons,
niech Bóg nie ma litości dla pańskiej nędznej duszy.
Lewa, lewa, lewa, prawa, lewa.
Lewa, lewa… Kompania, stać!
Jesteśmy Gwardią Ojczystą Luizjany.
Jesteście wolni.
Wolni?
Jak to wolni?
Jesteście wolni. Nie musicie już tego robić.
Słuchajcie go.
Jesteśmy wolni. Wolni.
Pięć osób na dom.
- Dzięki ci, Jezu. - Pomóżcie im.
Weźcie swoje rzeczy. Idziemy stąd.
Bogu dzięki.
Dziękuję.
Nic pani nie jest? Może pani wstać?
Stuart!
- Jesteśmy wolni? - Moja żona, Dodienne.
- Widziała ją pani? - Nie.
Dziękuję.
Dodienne!
- Znacie Dodienne? - Nie.
Dodienne!
Dzięki ci, Panie.
Dzięki ci. Jesteśmy wolni!
Chwała Panu!
Tato?
Dodienne!
Peter!
Kocham cię.
- Peter. - Tato.
Laurette.
Tato!
Chodźcie tu.
- Betsy! - Mój kochany.
Chodźcie tu. Pomódlcie się ze mną.
Dzięki ci, Boże.
Dziękujemy ci, Boże.
- No proszę! - Jesteśmy razem.
Marzyłam o tym.
Bóg jest dobry. Dzięki ci, Boże.
Ikoniczne zdjęcie Petera wiele razy okrążyło cały świat.
Stało się wezwaniem do zniesienia niewolnictwa.
Dnia 1 stycznia 1863
prezydent Abraham Lincoln ogłosił Proklamację Emancypacji,
na mocy której „wszystkie osoby pozostające w niewoli… będą wolne”.
Ponad 400 000 czarnych mężczyzn i kobiet uciekło na wolność.
W końcu, 19 czerwca 1865,
blisko 4 miliony zniewolonych ludzi w Ameryce zostało uznanych za wolnych.
WYZWOLENIE
Napisy: Marzena Falkowska